De geschiedenis van de gevel aan het Vredenburg begint in 1936, toen Gerrit Rietveld een nieuwe gevel ontwierp voor de Vredenburg Bioscoop: een sculpturale glazen façade voorzien van oplichtende belettering. Op basis van beschikbare foto’s lijkt het aannemelijk dat de kozijnen waren opgebouwd uit ongeïsoleerde stalen stoeltjesprofielen in combinatie met helder vensterglas. Vanaf 1936 woonde Rietveld bovendien met zijn gezin op de voorste helft van de derde verdieping van het pand.

In de jaren vijftig voldeed de gevel blijkbaar niet meer aan de eisen van die tijd en werd deze aangepast. De glazen boxen met oplichtende letters maakten plaats voor dichte stalen dozen met neonletters. Begin jaren zeventig sloot de bioscoop en kreeg het pand een winkelfunctie. Tussen de jaren vijftig en 2002 werden ook de stalen kozijnen en het enkel glas vervangen door aluminium kozijnen met dubbel glas.

In 2002 zijn de dichte stalen dozen vervangen door translucente melkglazen boxen met geïntegreerde verlichting. Deze installatie bleek echter storingsgevoelig. Ook voldeden de slanke aluminium kozijnen en het glas niet meer aan de hedendaagse bouwfysische eisen op het gebied van isolatie, afdichting en zonwering.

In het ontwerp van HEYLIGERS architects keren de glazen boxen uit 1936 terug. De vorm van deze boxen vindt zijn oorsprong in het woord ‘bioscoop vreeburg’, met de kenmerkende letters b-p-b-g als uitgangspunt.

Omdat de functie van het gebouw is veranderd, kregen de boxen een nieuwe invulling. Een grid van LED-verlichting maakt het mogelijk om uiteenlopende boodschappen te communiceren, zoals:

kleuren, bijvoorbeeld tijdens Koningsdag, Bevrijdingsdag of Utrecht Pride;
patronen die verwijzen naar seizoenen of feestdagen, zoals sneeuwvlokken, regen of lente;
teksten, zoals ‘gelukkig nieuwjaar’, een bedrijfsnaam of ‘vrede’.

Uitgangspunt voor het ontwerp was een ingetogen, ‘low-tech’ uitstraling: een gevelsysteem dat refereert aan de stalen stoeltjesprofielen uit de modernistische architectuur, met een combinatie van profielen zoals Jansen Arte 2.0 en Art 15. Het LED-grid is ontworpen voor tekst en abstracte patronen; fotografische beelden zijn nadrukkelijk niet het doel. Ook de lichtintensiteit blijft bewust terughoudend.

Met proefopstellingen is onderzocht welk type glas — al dan niet voorzien van een print — het gewenste resultaat oplevert, zodat boodschappen leesbaar zijn en het licht op de juiste manier wordt gefilterd.

De balk tussen de begane grond en de eerste verdieping onderscheidt zich, net als bij de oorspronkelijke bioscoopgevel, van de boxen op de hogere verdiepingen. Boven de winkel is ruimte gereserveerd voor lichtreclame. Hier wordt het LED-grid doorgezet zonder voorzetglas en voorzien van een onafhankelijke aansturing.